در گذشته کفگیر از جنس آهن ساخته میشد و به آن حسوم میگفتند. به وسیلهی کفگیر، آش یا خورشتی را که در دیگهای مسی پخته میشد هم میزدند؛ اما امروزه با توجه به کارهای متفاوتی که میتوان با این وسیله انجام داد، جنسها و شکلهای گوناگونی از آن وارد بازار شده است. کفگیرهای تفلون، سرامیکی، چدنی، پلاستیک و سیلیکونی بعضی از انواع این کالا هستند که با توجه به نوع ظرفی که پختوپز در آن انجام میشود، مورد استفاده قرار میگیرند. «کفگیر » از نوع سیلیکونی است. ظروف سیلیکونی از پلیمرهای شیشه هستند. این ظروف انعطافپذیری زیاد، نقطهی ذوب بالا و در حدود 360 درجهی سانتیگراد دارند. از این ظروف میتوان برای عمل پختوپز با دمای بالا استفاده کرد. ظروف سیلیکونی صددرصد بدون بو و طعم هستند و هیچ تاثیری بر بو و مزهی غذا نمیگذارند. پختوپز با این ظروف، هیچگونه مادهی سرطانزایی را که بر سلامت انسان تاثیرگذار باشد، وارد غذا نمیکنند. انعطافپذیری، ترک نخوردن و نشکستن را میتوان از دیگر مزایای این ظروف دانست. به دلیل نچسب بودن، غذا به این ظروف نمیچسبد و شستوشوی آنها بسیار راحتتر از سایر ظروف است. از ظروف سیلیکونی میتوان در دماهای منفی 25 درجه الی مثبت 220 درجهی سانتیگراد در فر، مایکروویو، یخچال و فریزر استفاده کرد. از این کفگیر سیلیکونی با صفحهای به ابعاد 8×10 سانتیمتر و دستهی نسبتا بلند به طول 20 سانتیمتر، میتوان هنگام پختوپز، سرخ کردن و کشیدن غذا استفاده کرد. همچنین به جهت شکافهایی که در سطح صفحهی این کفگیر وجود دارد، میتوان موادغذایی سرخشده را از روغن جدا کرد.